Gniazda, wyłączniki i punkty elektryczne

• Gniazdo pojedyncze i podwójne. Pojedyncze wystarcza tam, gdzie pracuje jedno urządzenie. Podwójne montujemy przy biurku, przy łóżku i na blacie kuchennym — dwa gniazda obok siebie zastępują rozgałęziacz i przedłużacz, które pod nogami się plączą, a w kuchni zbierają tłuszcz i parę.
• Gniazdo z uziemieniem. W instalacji z przewodem ochronnym każde gniazdo ma bolec ochronny. To on odprowadza prąd przy uszkodzeniu urządzenia, dlatego gniazda bez uziemienia nie są dobrym miejscem dla pralki, zmywarki, piekarnika, komputera ani narzędzi w metalowej obudowie.
• Gniazdo szczelne IP44 na zewnątrz. Na tarasie, na balkonie, przy elewacji i w garażu montujemy gniazda w obudowie szczelnej, z klapką i uszczelką. Punkt zewnętrzny dostaje własne zabezpieczenie w tablicy, a przewód wchodzi do puszki od dołu, żeby woda nie spływała po izolacji do zacisków.
• Gniazdo z klapką w łazience. W łazience gniazdo musi leżeć poza strefą wanny i kabiny oraz mieć klapkę zabezpieczającą. Najczęściej montujemy je przy umywalce i przy pralce, na obwodzie chronionym wyłącznikiem różnicowoprądowym.
• Łącznik pojedynczy i schodowy. Pojedynczy włącza światło z jednego miejsca. Schodowy pozwala sterować tą samą oprawą z dwóch punktów — na dole i na górze schodów, przy obu wejściach do przedpokoju albo przy drzwiach i przy łóżku.
• Łącznik krzyżowy. Dołącza trzecie i kolejne miejsce sterowania. Montujemy go w długich korytarzach, przy schodach z podestem i w sypialniach, w których światło włącza się przy drzwiach, a gasi przy łóżku. Wymaga dodatkowego przewodu, dlatego w gotowej ścianie trzeba go poprowadzić razem z pozostałymi.
• Punkt pod oświetlenie. Puszka z wyprowadzonym przewodem, bez oprawy. Wypust robimy nad blatem, nad lustrem, nad stołem i w miejscach, w których oprawa nie jest jeszcze wybrana — światło montuje się wtedy po malowaniu, bez kucia ściany.
• Punkt pod urządzenie. Gniazdo w szafce pod zmywarkę, pralkę, piekarnik i okap, gniazdo za lodówką, przy kotle i przy pompie. Wyprowadzamy je tak, żeby urządzenie dało się odłączyć i wyciągnąć bez demontażu zabudowy.
• Punkt pod urządzenie o większej mocy. Płyta indukcyjna, piec, sprężarka, pompa i ładowarka samochodu potrzebują osobnego obwodu z zabezpieczeniem dobranym do mocy i do przekroju przewodu. Zwykłe gniazdo w ścianie nie wystarcza, nawet jeśli wtyczka pasuje.
• Punkt natynkowy. W piwnicy, kotłowni, garażu i warsztacie, gdzie ściana jest betonowa albo nie ma w niej miejsca na puszkę podtynkową, prowadzimy przewód w rurce i montujemy osprzęt natynkowy — z puszki, listwy albo korytka.

1. 01

   Ustalenie miejsca i trasy przewodu

   Sprawdzamy, z którego obwodu można zasilić nowy punkt, jaki jest przekrój przewodu i jakie jest zabezpieczenie tego obwodu. Ustalamy wysokość gniazda i trasę przewodu, żeby nie przeciąć instalacji ani rury wodnej.

2. 02

   Przygotowanie ściany i przejść

   Wyłączamy obwód, zabezpieczamy meble i podłogę, wycinamy miejsce pod puszkę i wiercimy przejścia przez ściany. Bruzdę wykuwamy tylko w tej części ściany, przez którą rzeczywiście biegnie przewód.

3. 03

   Prowadzenie przewodu i montaż puszki

   Wkładamy przewód w rurkę ochronną, osadzamy puszkę w ścianie i zamykamy bruzdę tynkiem albo gładzią. Przewody łączymy w puszce na złączkach, a nie skręcone i owinięte taśmą — takie połączenie po kilku latach grzeje się i nadpala.

4. 04

   Podłączenie osprzętu i sprawdzenie

   Podłączamy gniazdo albo łącznik, zakładamy ramkę, włączamy obwód i sprawdzamy działanie: napięcie w gniazdach, sterowanie światłem z każdego łącznika oraz wyłącznik różnicowoprądowy. Na koniec pokazujemy, który bezpiecznik wyłącza nowy punkt.

Drobne prace, takie jak wymiana osprzętu albo dołożenie jednego gniazda, wpisujemy zwykle w najbliższy wolny termin po ustaleniu zakresu telefonicznie.